چيز از وى نخواهند أَوْ يَعْفُوَا الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكاحِ يا اين شوهر باز گرفتن نيمه مهر فرا گذارد ، و مهر تمام بدهد . آن گه گفت : وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى - و اگر فرا گذاريد شما كه شوهرانيد نزديك تر است بپرهيز از بيداد ، كه از آن زن و ولى آن نيمهء ديگر فرا گذارند و چيزى نخواهند ، تا اين شوى باز گرفتن نيمه فرا گذارد و كاوين تمام بدهد . وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ - اى ، و لا تناسوا - در ميان خويش فضل و افزونى يكديگر بشناختن فرو مگذاريد ، و تا توانيد بعفو كوشيد : إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ - كه اللَّه تعالى آنچه شما ميكنيد از عفو مىبيند و بدان پاداش دهد . النوبة الثالثة - قوله تعالى : وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ الآية . . . . بزرگ است آن خداوند كه در مهربانى يكتاست ، و در بنده نوازى بى همتاست ، در آزمايش با عطاست ، و در ضمانها با وفاست . اگر خوانيمش شنواست ، و رنه خوانيم داناست . كريم و ودود و مهر نماى و مهر افزاست ، لطيف و عيب پوش و عذر نيوش و نيك خداست ، فضلش زبر همهء فضلها ، كرمش زبر همه كرمها ، رحمتش مه از همهء رحمتها ، مهرش نه چون مهرها . غايت رحمت كه بدان مثل زنند ، رحمت مادرانست و رحمت خدا بر بنده بيش از آنست ، و مهر وى نه چون مهر ايشانست . نه بينى ، كه مادران را بشير دادن فرزندان تمامى دو سال مىفرمايد و بر پرورش مىدارد ، و بداشت ايشان وصيت مىكند ، و بر مهر مادران اقتصار نكند و به آن فرو نگذارد ؟ تا بدانى كه اللَّه بر بنده مهربانتر است از مادر بر فرزند ! مصطفى ع وقتى بزنى بگذشت و آن زن كودكى طفل در برداشت و نان مىپخت ، و او را گفته بودند كه رسول خداست كه ميگذرد . فراز آمد و گفت يا رسول اللَّه بما چنين رسيد از تو كه خداى عالميان بر بنده مهربان‌تر است از مادر بر فرزند . مصطفى ع گفت - آرى چنين است . آن زن شادمان شد ، و گفت يا رسول اللَّه - ان الام لا تلقى ولدها فى هذا التنور - مادر نخواهد كه فرزند خود را در اين تنور گرم افكند ، تا بسوزد . مصطفى ع .